آلوپسی آره آتا: علل، علائم، روش تشخیص و درمان

• آلوپسی آره آتا یک یا چند تکه طاسی ایجاد می کند بدون هیچ تغییر واضحی در بافت پوست آسیب دیده ، که به عنوان آلوپسی بدون زخم هم شناخته می شود.
• آلوپسی آره آتا هر دو گروه مردان و زنان را درگیر می کند.
• تصور می شود که این یک اختلال خود ایمنی است ، که در آن فولیکول های مو توسط سیستم ایمنی آسیب می بینند.
• برای اکثر بیماران ، این بیماری بدون درمان ظرف یک سال برطرف می شود، اما ریزش مو گاهی دائمی است.
• بسیاری از درمان ها به رشد مجدد مو کمک می کنند. درمان های متعدد ممکن است لازم باشد ، و هیچ یک به طور مداوم برای همه بیماران جواب نمی دهد.

آلوپسی آره آتا(ریزش مو سکه ای) چیست؟

آلوپسی آره آتا یک بیماری پوستی اکتسابی است که می تواند تمام نواحی پوست حاوی مو را تحت تاثیر قرار دهد و با مناطق موضعی آلوپسی بدون زخم مشخص می شود.

آلوپسی آره آتا گاهی اوقات با سایر اختلالات پزشکی همراه است.

بیشتر مواقع موها به طور خود به خود در نواحی طاس شده دوباره رشد می کنند.

آلوپسی آره آتا قبل از 3 سالگی نادر است.

به نظر می رسد استعداد ارثی قابل توجهی برای ایجاد آلوپسی آره آاتا وجود دارد.

علت آلوپسی آره آتا

شواهد موجود نشان می دهد که ریزش مو سکه ای، ناشی از ناهنجاری در سیستم ایمنی بدن است که به فولیکول های مو آسیب می رساند. در این ناهنجاری خود ایمنی، سیستم ایمنی به طور اشتباه، تمایل دارد به بدن شخص حمله کند. در نتیجه ، سیستم ایمنی بدن به بافتهای خاصی از بدن حمله می کند. در آلوپسی آره آتا، به دلایل نامعلوم ، سیستم ایمنی بدن به فولیکول های مو حمله کرده و تشکیل طبیعی مو را مختل می کند. بیوپسی پوست آسیب دیده نشان می دهد که لنفوسیت های ایمنی به داخل پیاز فولیکول های مو نفوذ می کنند.

• آلوپسی آره آتا گاهی اوقات با سایر شرایط خود ایمنی همراهی دارد از جمله:

1. بیماری تیروئید ،
2. بیماری پیسی ،
3. لوپوس ،
4. آرتریت روماتوئید ، و
5. کولیت اولسراتیو .

• بعید است که تشخیص یا درمان این بیماری ها بر روند آلوپسی آره آتا تأثیر بگذارد.
• گاهی اوقات ، آلوپسی آره آتا در اعضای خانواده رخ می دهد و بیانگر نقش ژن ها در این بیماری است.

علائم و الگوهای ریزش مو در آلوپسی آره آتا

• رایج ترین الگو ، یک یا چند نقطه ریزش مو در پوست سر است.
• اگر آلوپسی در یک الگوی افیازیس (ریزش مو که شامل پوست سر نواحی گیجگاهی و خلفی می شود) رخ دهد؛ یا مناطق وسیعی از پوست سر برای مدت طولانی درگیر باشد ، پیش آگهی بدتر است.
• یک شکل کلی تر ریزش مو را آلوپسی آره آتا منتشر می نامند که در آن نازک شدن چشمگیر موهای سر وجود دارد.
• گاهی اوقات ، تمام موهای سر به طور کامل از بین می رود ، وضعیتی که به آن آلوپسی توتالیس می گویند.
• به ندرت ، ریزش تمام موهای کل بدن ، که به آن آلوپسی یونیورسالیس گفته می شود ، رخ می دهد.

آلوپسی آره آتا چه کسانی را مبتلا می کند؟

آلوپسی آره آتا بیشتر در بزرگسالان 30 تا 60 سال رخ می دهد.

با این حال ، می تواند افراد مسن و به ندرت کودکان خردسال را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

آلوپسی آره آتا مسری نیست.

باید از ریزش مو که ممکن است به دنبال قطع درمان هورمونی استروژن و پروژسترون برای پیشگیری از بارداری یا ریزش موی مربوط به پایان بارداری رخ دهد، متمایز شود.

تعدادی از شرایط قابل درمان وجود دارد که می توان آنها را با آلوپسی آره آتا اشتباه گرفت.

تشخیص آلوپسی آره آتا

• یافته مشخصه آلوپسی آره آتا یک یا چند ناحیه بدون مو در نواحی دارای مو و با پوست طبیعی است.
• گاهی اوقات ، ممکن است برای تأیید تشخیص ، بیوپسی از پوست سر لازم باشد.
• یافته های دیگری که ممکن است مفید باشد، بروز موهای کوتاه است که احتمالاً نشان دهنده موهای شکسته ، موهای نازک کوتاه و موهای خاکستری رنگ است که در ناحیه طاس رشد می کنند.
• سایر علل ریزش مو عموماً با توجه به شرح حال و ارزیابی بالینی از این نوع ریز مو، متمایز می گردند.

روشهای درمان

سیر آلوپسی آره آتا قابل پیش بینی نیست؛ البته این بیماری با احتمال زیاد بهبود خود به خود همراه است. هر چه مدت زمان ریزش مو بیشتر و ناحیه مورد نظر بزرگتر باشد، احتمال رشد مجدد خود به خودی موها کمتر است. بنابراین ، انواع مختلفی از درمان ها وجود دارد، اما هیچ یک از این روش ها را نمی توان با اطمینان پیش بینی کرد که بر روند این بیماری تأثیر می گذارد.

• تزریق استروئید موضعی به صورت داخل جلدی ممکن است برای شروع مجدد چرخه رشد مو در مناطق تحت درمان بسیار مفید باشد.
• کرم ها ، لوسیون ها و شامپوهای استروئیدی سالهاست که مورد استفاده قرار می گیرند؛ اما در بهترین حالت فایده محدودی دارند.
• اگرچه استروئیدهای سیستمیک خوراکی باعث رشد مو در بیماران مبتلا می شوند، اما استفاده طولانی مدت از آنها به دلیل احتمال عوارض جانبی نامطلوب ممنوع است.
• داروهای حساس کننده موضعی ، دیفنسیپرون(diphencyprone) یا اسکواریک اسید دی بوتیل استر(squaric acid dibutylester)، در افرادی که از آلوپسی آره آتا رنج می برند یا کسانی که بیش از 50 درصد ریزش مو دارند، استفاده می شود. هدف از درمان ایجاد درماتیت تماسی آلرژیک پوست سر است. این تغییر در پاسخ ایمنی گاهی اوقات با رشد مجدد مو همراه است. اثربخشی محرک های موضعی در کودکان خردسال و بزرگسالان نشان داده شده است، اما احتمالاً در کمتر از نیمی از موارد کارایی دارد. موفقیت اخیر با استفاده از مهار کننده های خوراکی ژانوس کیناز(janus kinase inhibitors) ، از جمله توفاسیتینیب ، روکسولیتینیب و باریسیتینیب ، در بیماری شدید و گسترده آلوپسی در بزرگسالان موثر بوده است ، اما درمان طولانی مدت عوارض جانبی بالقوه ای دارد. دوام پاسخ به این داروها متغیر است و اکثر بیماران پس از قطع مصرف مجدداً دچار ریزش مو می شوند. شاید درمان موضعی با این نوع داروها در آینده نزدیک در دسترس باشد.
• هیچ روش موثری برای پیشگیری شناخته نشده است، اگرچه از بین بردن استرس عاطفی مفید است. هیچ گونه دارو یا محصول مراقبت از مو با شروع آلوپسی آره آتا ارتباطی ندارد.
• استتار و پوشش مناطق درگیر پوست، اگرچه دقیقاً یک درمان نیست ، مطمئناً یک ملاحظ مهم در مدیریت بیماران است. تاثیر عاطفی مخرب ریزش موی قابل توجه برای زنان و مردان می تواند قابل توجه باشد.