پرش به محتوا

ویتیلیگو: علائم، علل و درمانهای موجود

    ویتیلیگو: علائم، علل و درمانهای موجود

    ویتیلیگو یک بیماری مزمن است که در آن لکه های سفید کم رنگ روی پوست ایجاد می شود. علت این عارضه پوستی کمبود ملانین است که نوعی رنگدانه پوستی می باشد.

    این بیماری می تواند هر ناحیه ای از پوست را درگیر کند، اما معمولاً در صورت، گردن و دست ها و در چین و چروک های پوستی اتفاق می افتد.

    نواحی رنگ پریده پوست در برابر آفتاب سوختگی آسیب پذیرتر هستند، بنابراین اجتناب از قرار گرفتن در معرض نور خورشید و استفاده از کرم ضد آفتاب با فاکتور حفاظتی بالا (SPF) بسیار مهم است.

    علائم ویتیلیگو

    مناطقی از پوست که بیشتر تحت تأثیر این عارضه قرار می گیرند عبارتند از:

    • دهان و چشم
    • انگشتان دست و مچ دست
    • زیر بغل
    • کشاله ران
    • اندام تناسلی
    • داخل دهان

    همچنین گاهی اوقات این عارضه می تواند در جایی که ریشه های مو وجود دارد، مانند روی پوست سر ایجاد شود. کمبود ملانین در پوست شما می تواند موهای ناحیه آسیب دیده را سفید یا خاکستری کند.

    ویتیلیگو اغلب به صورت یک لکه رنگ پریده از پوست شروع می شود که به تدریج کاملاً سفید می شود. مرکز یک لکه ممکن است سفید باشد، با پوست کم رنگ تر در اطراف آن. اگر رگ های خونی زیر پوست وجود داشته باشد، لکه ممکن است کمی صورتی باشد تا سفید.

    لبه های لکه ممکن است صاف یا نامنظم باشند. آنها گاهی قرمز و ملتهب هستند یا تغییر رنگ قهوه ای (هایپرپیگمانتاسیون) وجود دارد.

    ویتیلیگو برای پوست شما عوارضی مانند خشکی ایجاد نمی کند، اما لکه ها ممکن است گاهی خارش داشته باشند.

    سفارش خرید از ترکیه توسط سایت دکتر داروساز

    شدت این عارضه از فردی به فرد دیگر متفاوت است. برخی از افراد تنها چند تکه کوچک و سفید دارند، اما برخی دیگر لکه‌های سفید بزرگ‌تری دارند که در نواحی وسیعی از پوستشان به هم می‌پیوندند.

    هیچ راهی برای پیش‌بینی میزان آسیب‌دیدگی پوست وجود ندارد. لکه های سفید معمولا دائمی هستند.

    انواع ویتیلیگو

    2 نوع اصلی ویتیلیگو وجود دارد:

    • ویتیلیگو غیر سگمنتال
    • ویتیلیگو سگمنتال

    در موارد نادر، ممکن است این عارضه تمام بدن شما را تحت تاثیر قرار دهد. این بیماری به عنوان ویتیلیگوی جهانی یا کامل شناخته می شود.

    ویتیلیگوی غیر سگمنتال

    ویتیلیگو غیرسگمنتال

    در ویتیلیگوی غیر سگمنتال (که ویتیلیگوی دوطرفه یا ژنرالیزه نیز نامیده می شود)، علائم اغلب در هر دو طرف بدن به صورت لکه های سفید متقارن ظاهر می شوند.

    تکه های متقارن می توانند در مکانهای زیر ظاهر شوند:

    • پشت دستان شما
    • بازوها
    • پوست اطراف منافذ بدن، مانند چشم
    • زانو
    • آرنج ها
    • پا

    ویتیلیگوی غیر سگمنتال شایع ترین نوع این عارضه است که از هر 10 نفر مبتلا به این عارضه 9 نفر را مبتلا می کند.

    ویتیلیگو سگمنتال

    ویتیلیگو سگمنتال

    در ویتیلیگوی سگمنتال (همچنین به عنوان ویتیلیگوی یک طرفه یا موضعی شناخته می شود)، لکه های سفید فقط یک ناحیه از بدن شما را تحت تاثیر قرار می دهند.

    تبلیغ کانال مشاوره و خرید از ترکیه در ایتا

    ویتیلیگوی سگمنتال نسبت به نوع غیر سگمنتال کمتر شایع است، اگرچه در کودکان شایع تر است. معمولاً زودتر شروع می شود و از هر 10 کودک مبتلا به این عارضه پوستی 3 نفر را تحت تاثیر قرار می دهد.

    علل بروز ویتیلیگو

    این عارضه به دلیل کمبود رنگدانه ای به نام ملانین در پوست ایجاد می شود. ملانین توسط سلول های ویژه ای در پوست به نام ملانوسیت تولید می شود و به پوست شما رنگ می دهد.

    در این بیماری، ملانوسیت‌های کافی برای تولید ملانین کافی در پوست شما وجود ندارد. این حالت باعث ایجاد لکه های سفید روی پوست یا موهای شما می شود. دقیقاً مشخص نیست که چرا ملانوسیت ها از نواحی آسیب دیده پوست ناپدید می شوند.

    شرایط خود ایمنی

    تصور می شود که ویتیلیگوی غیر سگمنتال (شایع ترین نوع) یک بیماری خود ایمنی باشد.

    در شرایط خودایمنی، سیستم ایمنی به درستی کار نمی کند. به جای حمله به سلول های خارجی، مانند ویروس ها، سیستم ایمنی بدن شما به سلول ها و بافت های سالم بدن شما حمله می کند.

    اگر ویتیلیگوی غیر سگمنتال دارید، سیستم ایمنی شما سلول های ملانوسیت پوستی را که ملانین می سازند، از بین می برد.

    ویتیلیگو همچنین با سایر بیماری های خود ایمنی مانند پرکاری تیروئید (غده تیروئید پرکار) همراه است، اما همه افراد مبتلا به این عارضه به این بیماری مبتلا نمی شوند.

    عوامل خطر ابتلا به ویتیلیگو

    سفارش خرید از ترکیه توسط سایت دکتر داروساز

    اگر:

    • سایر اعضای خانواده شما مبتلا به این عارضه هستند
    • سابقه خانوادگی سایر بیماری های خودایمنی وجود دارد – برای مثال، اگر یکی از والدین شما آنمی پرنیشیوس داشته باشد (یک بیماری خودایمنی که معده را تحت تاثیر قرار می دهد)
    • شما یک بیماری خود ایمنی دیگر دارید
    • ملانوما ( نوعی سرطان پوست) یا لنفوم غیر هوچکین (سرطان سیستم لنفاوی) دارید.
    • شما تغییرات خاصی در ژن های خود دارید که به ویتیلیگوی غیر سگمنتال مرتبط است

    مواد شیمیایی عصبی

    تصور می شود که ویتیلیگو سگمنتال (نوع کمتر رایج) ناشی از مواد شیمیایی آزاد شده از انتهای عصب در پوست شما باشد. این مواد شیمیایی برای سلول های ملانوسیت پوست سمی هستند.

    محرک ها

    این امکان وجود دارد که ویتیلیگو توسط وقایع خاصی ایجاد شود، مانند:

    • رویدادهای استرس زا مانند زایمان
    • آسیب پوست، مانند آفتاب سوختگی شدید یا بریدگی (این حالت به عنوان پاسخ Koebner شناخته می شود)
    • قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی خاص – به عنوان مثال، در محل کار

    ویتیلیگو به دلیل عفونت ایجاد نمی شود و شما نمی توانید آن را از شخص دیگری که به آن مبتلا شده است بگیرید. یعنی این بیماری، واگیردار نیست.

    تشخیص ویتیلیگو

    پزشک پس از بررسی نواحی آسیب دیده پوست قادر به تشخیص این عارضه خواهد بود.

    آنها ممکن است از شما بپرسند که آیا:

    • سابقه ویتیلیگو در خانواده شما وجود دارد
    • سابقه سایر بیماری های خود ایمنی در خانواده شما وجود دارد
    • شما به نواحی مبتلا به این عارضه، آسیب رسانده اید – برای مثال، آیا در آنجا آفتاب سوختگی داشته اید یا راش شدید
    • شما به راحتی زیر نور خورشید برنزه می شوید یا می سوزید
    • هر ناحیه ای از پوست ،بدون درمان بهتر شده است یا اینکه بدتر می شود
    • شما قبلاً هر روش درمانی را امتحان کرده اید

    پزشک همچنین ممکن است از شما در مورد تأثیر ویتیلیگو بر زندگی شما بپرسد. به عنوان مثال، چقدر روی اعتماد به نفس و عزت نفس شما تأثیر می گذارد و آیا بر شغل شما تأثیر می گذارد یا خیر.

    تشخیص با لامپ وودز(Wood’s lamp)

    در صورت وجود، پزشک عمومی ممکن است از یک لامپ فرابنفش (UV) به نام لامپ وود استفاده کند تا پوست شما را با جزئیات بیشتری ببیند. شما باید در یک اتاق تاریک باشید و لامپ در فاصله 10 تا 13 سانتی متری از پوست شما قرار گیرد.

    خرید از ترکیه دیگه سخت نیست!!

    لکه‌های ویتیلیگو در زیر نور فرابنفش راحت‌تر دیده می‌شوند، که به پزشک کمک می‌کند این عارضه را از سایر بیماری‌های پوستی، مانند پیتریازیس ورسیکالر (که در آن رنگدانه‌ها به دلیل عفونت قارچی از بین می‌رود) تشخیص دهد.

      چگونه از خشک شدن پوست بعد از شستشوهای مداوم جلوگیری کنیم؟؟

    تشخیص بر اساس سایر اختلالات خود ایمنی

    از آنجایی که ویتیلیگو غیر سگمنتال ارتباط نزدیکی با سایر اختلالات خودایمنی دارد، ممکن است بررسی شود که آیا علائمی دارید که می تواند نشان دهنده یک بیماری خود ایمنی باشد، مانند:

    • خستگی و کمبود انرژی که ممکن است نشانه ای از بیماری آدیسون باشد
    • تشنه بودن و نیاز به دفع مکرر ادرار که ممکن است نشانه دیابت باشد

    همچنین ممکن است برای بررسی میزان عملکرد غده تیروئید به آزمایش  خون نیاز باشد.

    عوارض ویتیلیگو

     گاهی اوقات می تواند مشکلات دیگری ایجاد کند.

    به دلیل کمبود ملانین، پوست شما در برابر اثرات نور خورشید آسیب پذیرتر می شود. برای جلوگیری از آفتاب سوختگی حتما از ضد آفتاب قوی استفاده کنید .

    ویتیلیگو همچنین ممکن است با مشکلات چشمی مانند التهاب عنبیه، التهاب لایه میانی چشم (یووئیت) و از دست دادن جزئی شنوایی (هیپواکوزیس) همراه باشد.

    مشکلات مربوط به اعتماد به نفس و عزت نفس در افراد مبتلا به ویتیلیگو رایج است، به خصوص اگر نواحی از پوست که اغلب در معرض دید قرار دارند را تحت تاثیر قرار دهد.

    درمان ویتیلیگو

    درمان ویتیلیگو بر اساس تغییر ظاهر پوست با بازگرداندن رنگ آن است.

    با این حال، اثرات درمان معمولاً دائمی نیست و همیشه نمی‌تواند گسترش بیماری را کنترل کند.

    پزشک ممکن است توصیه کند:

    • از قرار گرفتن در معرض نور خورشید اجتناب کنید
    • از کرم های استتار استفاده کنید
    • یک استروئید موضعی (کرم یا پماد حاوی استروئید) مصرف کنید

    برای مثال، اگر فقط یک لکه کوچک ویتیلیگو دارید یا رنگ طبیعی پوست شما بسیار روشن است، ممکن است نیازی به درمان بیشتر نباشد.

    در صورت نیاز به درمان بیشتر، ممکن است به پزشک متخصص در درمان بیماری های پوستی (متخصص پوست) ارجاع داده شوید.

    محافظت در برابر آفتاب

    در صورت ابتلا به ویتیلیگو، آفتاب سوختگی یک خطر جدی است. شما باید پوست خود را در برابر نور خورشید محافظت کنید و از ضدآفتاب استفاده کنید.

    هنگامی که پوست در معرض نور خورشید قرار می گیرد، رنگدانه ای به نام ملانین تولید می کند تا از آن در برابر اشعه ماوراء بنفش (UV) محافظت کند. با این حال، اگر مبتلا به ویتیلیگو هستید، ملانین کافی در پوست شما وجود ندارد، بنابراین پوست شما محافظت نمی شود.

    همیشه از یک کرم ضد آفتاب با فاکتور محافظت از آفتاب (SPF) 30 یا بالاتر استفاده کنید تا از پوست خود در برابر آفتاب سوختگی و آسیب های طولانی مدت محافظت کنید. اگر پوست روشنی دارید این امر به ویژه مهم است.

    مصرف ویتامین دی

    اگر پوست شما در معرض نور خورشید قرار نگیرد، خطر کمبود ویتامین D افزایش می یابد. ویتامین D برای حفظ سلامت استخوان ها و دندان ها ضروری است.

    نور خورشید منبع اصلی ویتامین D است، اگرچه نوعی ویتامین D نیز در برخی غذاها مانند ماهی های چرب یافت می شود.

    دریافت ویتامین D کافی از غذا و نور خورشید ممکن است دشوار باشد. بنابراین باید مصرف مکمل روزانه حاوی 10 میکروگرم (میکروگرم) ویتامین D را در نظر بگیرید. بهترین زمان مصرف ویتامین د3.

    استتار پوست با کرم های استتار

    کرم های استتار کننده پوست را می توان روی لکه های سفید پوست استفاده کرد. این کرم ها مطابق با رنگ طبیعی پوست شما ساخته شده اند. این کرم کمک می کند تا لکه های سفید با رنگ بقیه قسمت های پوست شما یکسان شود، بنابراین لکه ها چندان قابل تشخیص نخواهند بود.

    شما باید در مورد استفاده از کرم های استتار آموزش ببینید.

    کرم های استتار ضد آب هستند و می توان آنها را در هر نقطه از بدن استفاده کرد. تا 4 روز روی بدن و 12 تا 18 ساعت روی صورت ماندگاری دارند.

    همچنین می توانید کرم استتار پوستی حاوی ضد آفتاب یا دارای رتبه بندی SPF تهیه کنید.

    استروئیدهای موضعی

    استروئیدهای موضعی به صورت کرم یا پمادی که روی پوست می‌مالند، موجود هستند.

    این داروها گاهی اوقات می توانند گسترش لکه های سفید را متوقف کنند و ممکن است مقداری از رنگ اصلی پوست شما را بازگردانند.

    یک استروئید موضعی ممکن است برای بزرگسالان تجویز شود اگر:

    • ویتیلیگوی غیر سگمنتال در کمتر از 10 درصد بدن خود دارید
    • شما خواهان درمان بیشتر هستید (کرم های ضد آفتاب و استتار برای برخی افراد کافی است)
    • شما باردار نیستید
    • شما خطر عوارض جانبی را درک کرده و می پذیرید

    اگر می خواهید از استروئید موضعی روی صورت خود استفاده کنید، با پزشک عمومی صحبت کنید.

    استفاده از استروئیدهای موضعی

    پزشک عمومی ممکن است یک کرم یا پماد را تجویز کند، بسته به اینکه چه چیزی را ترجیح می دهید و در کجا استفاده می شود. پمادها چرب ترند. کرم ها در مفاصل شما بهتر هستند – به عنوان مثال، در داخل آرنج شما.

    استروئیدهای احتمالی که ممکن است تجویز شوند عبارتند از:

    • فلوتیکازون پروپیونات
    • بتامتازون والرات
    • هیدروکورتیزون بوتیرات

    پزشک عمومی به شما می گوید که چگونه کرم یا پماد را روی لکه ها بمالید و چقدر باید استفاده کنید. معمولاً باید یک بار در روز از درمان استفاده کنید.

    استروئیدهای موضعی در یک واحد استاندارد به نام واحد نوک انگشت (FTU) اندازه گیری می شوند. یک FTU مقدار استروئید موضعی است که در امتداد نوک انگشت بزرگسالان فشرده می شود. یک FTU برای درمان ناحیه ای از پوست دو برابر اندازه دست یک بزرگسال کافی است.

    پیگیری

    پس از 1 ماه، یک قرار ملاقات خواهید داشت تا پزشک عمومی بتواند بررسی کند که درمان چقدر خوب عمل می کند و آیا عوارض جانبی دارد یا خیر. اگر درمان باعث عوارض جانبی شود، ممکن است لازم باشد استفاده از استروئید موضعی را متوقف کنید.

    پس از یک یا 2 ماه دیگر، پزشک عمومی بررسی خواهد کرد که عارضه پوستی شما چقدر بهبود یافته است. اگر بهبودی حاصل نشد، ممکن است به متخصص پوست ارجاع داده شوید.

    اگر اندکی بهبود پیدا کرد، ممکن است درمان را ادامه دهید، اما هر چند هفته یکبار از درمان استراحت کنید. همچنین ممکن است به یک متخصص پوست ارجاع داده شوید.

    اگر ویتیلیگو شما به طور قابل توجهی بهبود یافته باشد، درمان متوقف خواهد شد.

    پزشک عمومی ممکن است در طول درمان از لکه های پوستی شما عکس بگیرد تا علائم بهبود را تحت نظر بگیرد. ممکن است بخواهید خودتان هم عکس بگیرید.

    عوارض جانبی

    عوارض جانبی استروئیدهای موضعی عبارتند از:

    • رگه ها یا خطوط در پوست شما (استریا)
    • نازک شدن پوست شما (آتروفی)
    • رگ های خونی قابل مشاهده (تلانژکتازی)
    • رشد موهای زائد (هیپرتریکوزیس)
    • التهاب پوست شما (درماتیت تماسی)
    • آکنه

    ارجاع به متخصص

    پزشک عمومی ممکن است شما را به یک متخصص پوست ارجاع دهد اگر:

    • آنها در مورد تشخیص شما مطمئن نیستند
    • شما باردار هستید و نیاز به درمان دارید
    • بیش از 10 درصد از بدن شما تحت تأثیر این عارضه قرار دارد
    • شما در مورد وضعیت خود ناراحت هستید
    • صورت شما تحت تاثیر قرار گرفته است و می خواهید درمان بیشتری داشته باشید
    • شما نمی توانید از استروئیدهای موضعی به دلیل خطر عوارض جانبی استفاده کنید
    • شما مبتلا به ویتیلیگو سگمنتال هستید و نیاز به درمان بیشتر دارید
    • درمان با استروئیدهای موضعی موثر نبوده است
      مصرف دوتاستراید برای ریزش مو: میزان کارایی و عوارض آن

    کودکان مبتلا به این عارضه که نیاز به درمان دارند نیز به متخصص پوست ارجاع داده می شوند.

    در برخی موارد، ممکن است زمانی که منتظر معاینه شدن توسط متخصص پوست هستید، استروئیدهای موضعی قوی برای شما تجویز شود.

    برخی از درمان هایی که ممکن است متخصص پوست توصیه کند عبارتند از:

    پیمکرولیموس یا تاکرولیموس موضعی

    پیمکرولیموس و تاکرولیموس نوعی دارو به نام مهارکننده‌های کلسینورین هستند که معمولاً برای درمان اگزما استفاده می‌شوند .

    پیمکرولیموس و تاکرولیموس برای درمان ویتیلیگو فاقد مجوز مصرف در این بیماری هستند، اما می توان از آنها برای کمک به بازیابی رنگدانه های پوست در بزرگسالان و کودکان مبتلا به این عارضه استفاده کرد.

    این داروها می توانند عوارض جانبی ایجاد کنند، مانند:

    • احساس سوزش یا درد هنگام استفاده روی پوست
    • حساس شدن پوست به نور خورشید
    • قرمزی صورت (گرگرفتگی) و تحریک پوست در صورت مصرف الکل

    با این حال، برخلاف استروئیدها، پیمکرولیموس و تاکرولیموس باعث نازک شدن پوست نمی شوند.

    فتوتراپی

    فتوتراپی (نوردرمانی) ممکن است برای کودکان یا بزرگسالان استفاده شود اگر:

    • درمان های موضعی موثر نبوده است
    • ویتیلیگو گسترده است
    • ویتیلیگو تاثیر قابل توجهی بر کیفیت زندگی شما دارد

    شواهد نشان می دهد که فتوتراپی، به ویژه هنگامی که با سایر درمان ها ترکیب شود، تأثیر مثبتی بر ویتیلیگو دارد. برای افزایش اثر بخشی فتوتراپی می توان از محصولاتی مانند هیدروژل ویتیسکین آیسیس فارما(Vitiskin Isis Pharma Hydrogel) استفاده کرد.

    در طول فتوتراپی، پوست شما در معرض اشعه ماوراء بنفش A (UVA) یا ماوراء بنفش B (UVB) از یک لامپ خاص قرار می گیرد. ممکن است ابتدا دارویی به نام پسورالن مصرف کنید که پوست شما را نسبت به نور حساس تر می کند. پسورالن را می توان از طریق دهان (خوراکی) مصرف کرد یا می توان آن را به آب حمام اضافه کرد.

    این نوع درمان گاهی اوقات PUVA (پسورالن ونور UVA) نامیده می شود.

    فتوتراپی ممکن است خطر ابتلا به سرطان پوست را به دلیل قرار گرفتن در معرض بیش از حد اشعه UVA افزایش دهد. خطر ابتلا به سرطان پوست با نور UVB کمتر است. قبل از اینکه تصمیم به فتوتراپی بگیرید، متخصص پوست باید در مورد خطرات این درمان با شما صحبت کند.

    لامپ های آفتابی که می توانید برای استفاده در خانه برای نور درمانی بخرید توصیه نمی شود. آنها به اندازه فتوتراپی که در بیمارستان یا درمانگاه دریافت خواهید کرد موثر نیستند. همچنین طیف لامپ های آفتابی معمولی تنظیم نشده اند، بنابراین ممکن است ایمن نباشند.

    پیوند پوست

    پیوند پوست یک روش جراحی است که در آن پوست سالم از ناحیه سالم بدن برداشته می شود و برای پوشاندن ناحیه ای که پوست آسیب دیده یا از بین رفته است استفاده می شود. برای درمان ویتیلیگو می توان از پیوند پوست برای پوشاندن لکه سفید استفاده کرد.

    پیوند پوست ممکن است برای بزرگسالان در مناطقی که ظاهر شما را تحت تاثیر قرار می دهد در نظر گرفته شود اگر:

    • هیچ لکه سفید جدیدی در 12 ماه گذشته ظاهر نشده است
    • لکه های سفید در 12 ماه گذشته بدتر نشده اند
    • ویتیلیگو در اثر آسیب های پوستی، مانند آفتاب سوختگی شدید (پاسخ کوبنر) ایجاد نشده است.

    جایگزینی برای پیوند پوست شامل گرفتن نمونه ای از پوست، برداشتن ملانوسیت ها از آن و پیوند آنها بر روی نواحی عارضه دار است.

    این نوع درمان ها زمان بر هستند، خطر ایجاد جای زخم را به همراه دارند و برای کودکان مناسب نیستند.

    دپیگمانتاسیون

    دپیگمانتاسیون ممکن است برای بزرگسالانی که بیش از 50 درصد بدنشان مبتلا به این عارضه است توصیه شود، اگرچه ممکن است به طور گسترده در دسترس نباشد.

    در حین دپیگمانتاسیون، لوسیونی روی پوست معمولی استعمال می شود تا رنگدانه باقیمانده را سفید کرده و رنگ آن را به رنگ پوست بی رنگ (سفید) تبدیل کند. یک داروی مبتنی بر هیدروکینون استفاده می شود که باید به طور مداوم استفاده شود تا از رنگدانه شدن مجدد پوست جلوگیری شود.

    هیدروکینون می تواند عوارض جانبی ایجاد کند، مانند:

    • سرخی
    • خارش 
    • سوزش

    دپیگمانتاسیون معمولاً دائمی است و پوست را در برابر نور خورشید محافظت نمی کند. رنگدانه سازی مجدد (در صورت بازگشت رنگ) ممکن است اتفاق بیفتد و ممکن است با رنگ پوست اصلی شما متفاوت باشد. گاهی اوقات استفاده از روش های رفع رنگدانه در یک ناحیه از پوست می تواند باعث از بین رفتن رنگدانه در پوست در سایر قسمت های بدن شود.

    سایر درمان ها

    یک متخصص پوست ممکن است انجام بیش از 1 روش درمانی مانند فتوتراپی همراه با یک درمان موضعی را توصیه کند. سایر درمان های ممکن عبارتند از:

    • لیزر اکسایمر – پرتوهای پرانرژی نور که در درمان لیزر چشم استفاده می‌شوند، اما ممکن است در فتوتراپی نیز استفاده شوند
    • آنالوگ های ویتامین D – مانند کلسیپوتریول، که ممکن است همراه با فتوتراپی نیز استفاده شود
    • آزاتیوپرین – دارویی که سیستم ایمنی شما را سرکوب می کند
    • قرص پردنیزولون – یک استروئید که در فتوتراپی نیز استفاده می شود. می تواند عوارض جانبی ایجاد کند

    درمان های مکمل

    برخی از درمان های مکمل ادعا می کنند که ویتیلیگو را تسکین یا پیشگیری می کنند. با این حال، هیچ مدرکی برای حمایت از اثربخشی آنها وجود ندارد، بنابراین قبل از توصیه به تحقیقات بیشتری نیاز است.

    شواهد بسیار محدودی وجود دارد مبنی بر اینکه داروی گیاهی جینکو بیلوبا ممکن است برای افراد مبتلا به ویتیلیگو مفید باشد. در حال حاضر هیچ مدرکی برای توصیه آن وجود ندارد.

    اگر تصمیم به استفاده از داروهای گیاهی دارید با پزشک عمومی مشورت کنید. برخی از درمان ها می توانند به طور غیرقابل پیش بینی با داروها واکنش نشان دهند یا اثربخشی آنها را کاهش دهند.

    گروه های مشاوره و پشتیبانی

    اگر مبتلا به ویتیلیگو هستید، ممکن است پیوستن به یک گروه حمایتی برای شما مفید باشد. این کار می تواند به شما کمک کند تا وضعیت خود را بیشتر درک کنید و با ظاهر پوست خود کنار بیایید.

    اگر علائم روانی-اجتماعی دارید – برای مثال، وضعیت پوست شما باعث ناراحتی شما می شود – پزشک عمومی ممکن است شما را به یک روانشناس یا مشاور برای درمان هایی مانند درمان شناختی رفتاری (CBT) ارجاع دهد.

    CBT نوعی درمان است که هدف آن کمک به مدیریت مشکلات خود با تغییر طرز تفکر و رفتار است.

    منبع:

    سفارش خرید از ترکیه توسط سایت دکتر داروساز

    www.nhs.uk

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *