پرش به محتوا

ناپروکسن یا سلکوکسیب: کدام یک بهتر است؟

    ناپروکسن یا سلکوکسیب
    • ناپروکسن و سلکوکسیب داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی ( NSAIDs ) هستند که برای درمان آرتریت ، درد ، دردهای قاعدگی و تب استفاده می‌شوند .
    • عوارض جانبی ناپروکسن و سلکوکسیب که مشابه هستند عبارتند از:
      • سردرد
      • درد شکم
      • حالت تهوع
      • سوء هاضمه / سوزش سر دل
      • اسهال
    • عوارض جانبی سلبرکس که با ناپروکسن رخ نمی دهد عبارتند از گاز ( نفخ شکم ) و بی خوابی .
    • عوارض جانبی ناپروکسن که با سلکوکسیب رخ نمی دهد عبارتند از:
      • کهیر
      • صدای زنگ در گوش ( وزوز گوش )
      • سرگیجه
      • خواب آلودگی
      • یبوست
      • احتباس مایع
      • تنگی نفس
    • مانند سایر NSAID ها ، سلکوکسیب و ناپروکسن ممکن است باعث ایجاد زخم معده و روده شوند که ممکن است در هر زمانی در طول درمان ایجاد شود.
    • سلکوکسیب با سایر NSAID ها متفاوت است، زیرا با عملکرد پلاکت های خون تداخل نمی کند و در نتیجه سرعت لخته شدن خون را کاهش نمی دهد و مانند سایر NSAID ها منجر به افزایش زمان خونریزی نمی شود.

    ناپروکسن یا سلکوکسیب؟ آیا آنها یکسان هستند؟

    سلکوکسیب، با نام تجاری سلبرکس، یک داروی ضدالتهابی غیراستروئیدی ( NSAID ) است که برای درمان آرتریت ، درد ، دردهای قاعدگی و پولیپ روده بزرگ استفاده می‌شود .

    پروستاگلاندین ها مواد شیمیایی هستند که به بروز درد آرتریت ، تب ، تورم و حساسیت ناشی از التهاب کمک می کنند. سلبرکس آنزیم سازنده پروستاگلاندین ها (سیکلواکسیژناز 2) را مسدود می کند که منجر به تولید غلظت کمتر پروستاگلاندین ها می شود.

    در نتیجه التهاب، درد ، تب ، تورم و حساسیت کاهش می یابد. سلبرکس با سایر NSAID ها متفاوت است، زیرا باعث بروز التهاب، زخم معده و زخم روده کمتر می شود (حداقل در استفاده کوتاه مدت) و در فرآیند لخته شدن خون دخالت نمی کند.

    ناپروکسن یک داروی ضد التهابی غیر استروئیدی ( NSAID ) است. سایر NSAID ها شامل ایبوپروفن، ایندومتاسین( ایندوسین )، نابومتون ، دیکلوفناک و غیره هستند. این داروها برای مدیریت درد خفیف تا متوسط، تب و التهاب استفاده می شوند.

    مقایسه کاربرد ناپروکسن در مقابل سلکوکسیب 

    موارد مصرف ناپروکسن:

    • ناپروکسن برای درمان درد خفیف تا متوسط، التهاب و تب استفاده می شود.

    موارد مصرف سلکوکسیب:

    • سلکوکسیب برای تسکین درد، تب، تورم و حساسیت ناشی از استئوآرتریت ، آرتریت نوجوانان، آرتریت روماتوئید و اسپوندیلیت آنکیلوزان استفاده می‌شود .
    • سلکوکسیب از پیشرفت هیچ یک از انواع آرتریت جلوگیری نمی کند. فقط علائم و نشانه های آرتریت را کاهش می دهد. سلکوکسیب همچنین برای بیماران مبتلا به FAP خانوادگی که کولون آنها برداشته نشده است، تأیید شده است.
    • سلبرکس همچنین برای تسکین دردهای حاد و دردهای قاعدگی ( دیسمنوره اولیه ) استفاده می شود.

    مقایسه عوارض جانبی ناپروکسن و سلکوکسیب

    عوارض جانبی ناپروکسن:

    شایع ترین عوارض جانبی ناپروکسن عبارتند از:

    • راش ،
    • زنگ زدن در گوش ،
    • سردرد ،
    • سرگیجه ،
    • خواب آلودگی، درد شکم ، حالت تهوع ،
    • اسهال ،
    • یبوست ،
    • سوزش سر دل ،
    • احتباس مایعات و
    • تنگی نفس .

    سایر عوارض جانبی مهم عبارتند از:

    • احتباس مایع،
    • لخته شدن خون ،
    • حملات قلبی ،
    • فشار خون بالا و
    • نارسایی قلبی .

    عوارض جانبی سلکوکسیب:

    شایع ترین عوارض جانبی سلبرکس عبارتند از:

    • سردرد ،
    • درد شکم ،
    • سوء هاضمه
    • اسهال ،
    • حالت تهوع ،
    • نفخ و
    • بی خوابی .

    سایر عوارض جانبی عبارتند از:

    تبلیغ کانال مشاوره و خرید از ترکیه در ایتا
    • غش کردن ،
    • نارسایی کلیه ،
    • نارسایی قلبی ،
    • تشدید فشار خون بالا ،
    • درد قفسه سینه ،
    • زنگ زدن در گوش ،
    • ناشنوایی،
    • زخم معده و روده،
    • خون ریزی،
    • تاری دید ،
    • اضطراب ،
    • حساسیت به نور ،
    • افزایش وزن ،
    • احتباس آب،
    • علائم شبه آنفولانزا ،
    • خواب آلودگی و
    • ضعف .

    سلکوکسیب، مانند سایر NSAID ها ممکن است باعث زخم معده و روده جدی شود که ممکن است در هر زمانی در طول درمان ایجاد شود. سلکوکسیب با عملکرد پلاکت های خون تداخلی ندارد و در نتیجه لخته شدن خون را کاهش نمی دهد و منجر به افزایش زمان خونریزی مانند سایر NSAID ها نمی شود.

      چگونه افراد مصرف کننده ترامادول را بشناسیم؟

    واکنش های آلرژیک ممکن است با سلکوکسیب رخ دهد. افرادی که دچار واکنش های آلرژیک ( بثورات ، خارش ، مشکل در تنفس ) از سولفونامیدها (به عنوان مثال، سولفامتوکسازول و تری متوپریم [ کوتریموکسازول ])، آسپرین یا سایر NSAID ها شده اند، ممکن است به سلکوکسیب نیز واکنش آلرژیک داشته باشند و نباید سلکوکسیب مصرف کنند.

    NSAID ها (به جز آسپرین با دوز پایین ) ممکن است خطر حملات قلبی ، سکته مغزی و شرایط مرتبط را افزایش دهند که می تواند کشنده باشد. این خطر ممکن است با افزایش طول مدت مصرف و در بیمارانی که عوامل خطر زمینه ای برای بیماری های قلبی و عروقی دارند، افزایش یابد. NSAID ها نباید برای درمان درد ناشی از جراحی بای پس عروق کرونر ( CABG ) استفاده شوند.

    NSAID ها باعث افزایش خطر عوارض جانبی جدی، و حتی کشنده،در معده و روده مانند خونریزی، زخم، و سوراخ شدن معده یا روده می شوند . این وقایع می توانند در هر زمانی در طول درمان و بدون علائم هشدار دهنده رخ دهند. بیماران مسن در معرض خطر بیشتری برای بروز این نوع واکنش ها هستند.

    مقایسه دوز ناپروکسن و سلکوکسیب

    دوز ناپروکسن

    برای کاهش ناراحتی معده ناپروکسن باید همراه غذا داده شود .

    دوز معمول بزرگسالان برای درد 250 میلی گرم هر 6 تا 8 ساعت یا 500 میلی گرم دو بار در روز با استفاده از قرص های معمولی ناپروکسن است.

    دوز معمول برای قرص های آهسته رهش 750 تا 1000 میلی گرم یک بار در روز است.

    برای قرص انتریک کوتد، دوز معمول 375-500 میلی گرم دو بار در روز است.

    خرید از ترکیه دیگه سخت نیست!!

    دوز ناپروکسن برای آرتریت روماتوئید ، استئوآرتریت یا اسپوندیلیت آنکیلوزان 500 تا 1000 میلی گرم هر 12 ساعت است.

    دردهای قاعدگی با 250 میلی گرم هر 6 تا 8 ساعت پس از دوز اولیه 500 میلی گرم درمان می شود.

    دوز سلکوکسیب

    کمترین دوز موثر باید برای هر بیمار استفاده شود.

    برای مدیریت آرتروز ، دوز معمولاً 100 میلی گرم دو بار در روز یا 200 میلی گرم یک بار در روز است.

    برای آرتریت روماتوئید ، دوز معمولاً 200 میلی گرم دو بار در روز است.

    برای دردهای حاد یا دردهای قاعدگی ، دوز 400 میلی گرم به عنوان یک دوز در روز اول و سپس 200 میلی گرم اضافی در صورت نیاز و سپس 200 میلی گرم دو بار در روز در صورت نیاز است.

    برای FAP، دوز توصیه شده 400 میلی گرم دو بار در روز است.

    تداخلات دارویی ناپروکسن و سلکوکسیب

    تداخلات دارویی ناپروکسن

    ناپروکسن با چندین تداخل مشکوک یا احتمالی همراه است که بر عملکرد سایر داروها تأثیر می گذارد. شایع ترین تداخلات دارویی عبارتند از:

    سفارش خرید از ترکیه توسط سایت دکتر داروساز

    ناپروکسن ممکن است با کاهش دفع لیتیوم توسط کلیه ، سطح لیتیوم خون را افزایش دهد. افزایش سطح لیتیوم ممکن است منجر به مسمومیت با لیتیوم شود.

    ناپروکسن ممکن است اثرات درمانی داروهای ضد فشار خون را کاهش دهد . این امر ممکن است به این دلیل رخ دهد که پروستاگلاندین ها در تنظیم فشار خون نقش دارند.

    هنگامی که ناپروکسن همراه با متوترکسات ( روماترکس ، ترکسال ) یا آمینوگلیکوزیدها (مثلا جنتامایسین) استفاده می شود، سطح خونی متوترکسات یا آمینوگلیکوزید ممکن است افزایش یابد، احتمالاً به این دلیل که دفع این داروها از بدن کاهش می یابد. این امر ممکن است منجر به عوارض جانبی بیشتر متوترکسات یا آمینوگلیکوزید شود.

    افرادی که داروهای ضد انعقاد مصرف می کنند ، به عنوان مثال، وارفارین ، ( کومادین )، باید از مصرف ناپروکسن اجتناب کنند، زیرا ناپروکسن نیز خون را رقیق می کند و رقیق شدن بیش از حد خون ممکن است منجر به خونریزی شود.

    ناپروکسن اثر منفی سیکلوسپورین را بر عملکرد کلیه افزایش می دهد و اثر فوروزماید ( لازیکس ) و دیورتیک های تیازیدی(مانند هیدروکلروتیازید) را به دلیل مهار پروستاگلاندین کاهش می دهد.

      مصرف سلکوکسیب در بارداری و شیردهی

    بیمارانی که سابقه حملات آسم ، کهیر یا سایر واکنش های آلرژیک به آسپرین یا سایر NSAID ها دارند، باید از مصرف ناپروکسن اجتناب کنند. اگر آسپرین با ناپروکسن مصرف شود، ممکن است خطر ابتلا به زخم گوارشی افزایش یابد.

    افرادی که بیش از سه نوشیدنی الکلی در روز مصرف می کنند، ممکن است در هنگام مصرف ناپروکسن یا سایر NSAID ها در معرض خطر ابتلا به زخم معده باشند.

    تداخلات دارویی سلکوکسیب(سلبرکس)

    ترکیب سلبرکس با آسپرین یا سایر NSAIDها (به عنوان مثال، ایبوپروفن ، ناپروکسن و غیره) ممکن است بروز زخم معده و روده را افزایش دهد. این دارو می تواند با دوز پایین آسپرین استفاده شود.

    سفارش خرید از ترکیه توسط سایت دکتر داروساز

    فلوکونازول ( دیفلوکان ) با جلوگیری از دفع سلکوکسیب در کبد، غلظت سلکوکسیب را در بدن افزایش می دهد . بنابراین، در بیمارانی که فلوکونازول مصرف می کنند، درمان با سلکوکسیب باید با کمترین دوز توصیه شده آغاز شود .

    سلکوکسیب غلظت لیتیوم (Eskalith، Lithobid ) را در خون تا 17 درصد افزایش می دهد و ممکن است سمیت لیتیوم را افزایش دهد. بنابراین، درمان با لیتیوم باید در طول و بعد از درمان با سلکوکسیب به دقت کنترل شود.

    افرادی که از داروی ضد انعقاد (رقیق کننده خون) وارفارین ( کومادین ) استفاده می کنند، باید هنگام شروع یا تغییر درمان با سلکوکسیب، به ویژه در چند روز اول، برای هرگونه تغییر در اثرات ضد انعقاد، آزمایش خون خود را انجام دهند .

    NSAID ها ممکن است اثرات درمانی داروهایی که برای کاهش فشار خون تجویز می شوند را کاهش دهند. این امر ممکن است به این دلیل رخ دهد که پروستاگلاندین ها در تنظیم فشار خون نقش دارند.

    افرادی که بیش از سه نوشیدنی الکلی در روز مصرف می کنند ممکن است در هنگام مصرف NSAID در معرض خطر ابتلا به زخم معده قرار بگیرند، این عارضه ممکن است در مورد سلکوکسیب نیز رخ دهد.

    مصرف ناپروکسن و سلکوکسیب در بارداری یا شیردهی

    ایمنی ناپروکسن در بارداری و شیردهی

    NSAID ها ممکن است باعث بروز نوعی نقص مادرزادی جنین به نام مجرای شریانی (بسته شدن زود هنگام دو رگ خونی اصلی قلب و ریه) در سه ماهه سوم بارداری شوند . بنابراین، در این مرحله آخر بارداری باید از مصرف NSAIDها اجتناب شود .

    مقدار کمی ناپروکسن در شیر مادر دفع می شود . از آنجایی که غلظت ناپروکسن در شیر ​​مادر کم است، شیردهی با ناپروکسن احتمالاً برای نوزاد مضر نیست.

    ایمنی سلکوکسیب در بارداری و شیردهی

    مصرف سلکوکسیب در زنان باردار مطالعه نشده است . در مطالعات حیوانی، دوزهایی که دو برابر حداکثر دوز توصیه شده برای انسان بود، برای جنین مضر بودند. در اواخر بارداری نباید از این دارو استفاده کرد، زیرا خطر بروز نقص قلبی در نوزاد وجود دارد . سلکوکسیب تنها زمانی باید در زنان باردار استفاده شود که فواید آن بیشتر از خطر احتمالی برای جنین باشد.

    خرید از ترکیه دیگه سخت نیست!!

    شواهد موجود نشان می دهد که سلکوکسیب در شیر مادر ترشح می شود. مادران شیرده باید از مصرف سلکوکسیب اجتناب کنند یا شیردهی را قطع کنند .

    خلاصه

    ناپروکسن و سلبرکس (سلکوکسیب)، انواعی از داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) هستند که از تولید برخی هورمون‌های طبیعی که باعث التهاب در بدن شما می‌شوند، جلوگیری می‌کنند. سایر NSAID ها نسبت به سلبرکس بیشتر باعث التهاب و زخم دستگاه گوارش (GI، گوارش) می شوند. سلکوکسیب متفاوت از ناپروکسن و سایر NSAID ها عمل می کند، زیرا باعث التهاب گوارشی (GI، گوارش) و زخم های خونریزی دهنده کمتری  می شود. سلکوکسیب (سلبرکس) عوارض جانبی مشابهی دارد، به عنوان مثال، حالت تهوع، درد شکم، سوء هاضمه، سوزش سر دل، اسهال و سردرد. ناپروکسن همچنین باعث زنگ زدن در گوش، یبوست، خواب آلودگی، ادم، تنگی نفس، سرگیجه و بثورات پوستی می شود. سلبرکس همچنین ممکن است باعث گاز روده و بی خوابی شود.

    منبع:

    www.medicinenet.com

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *